یادداشت؛ پیرامون میدان آزادگان پاکدشت

از راه بندان ملولم و میدانم آرزوست

در روزهای اخیر تحولاتی در مرکز شهر پاکدشت رخ داده، حواشی بسیار و صحبت های گوناگون در بین مردم وجود دارد که دراین رابطه بیان چند نکته از منظر مدیر مسئول نشریه صالح خالی از لطف نیست.

به گزارش ارم خبر حبیب الله مطهری فر مدیر مسئول نشریه صالح پیرامون حواشی میدان ازادگان در پاکدشت نوشت: خدمت به خلق در تعالیـــــم قرآن و عترت ارزش و جایگاه ویژه ای دارد. بارزتــرین جنبه ی اجتماعی عبادت، خـدمت به مـــــردم و برآوردن نیــازهای آنان است. البته این خدمت فقط منحصر به رفـــــع مشکلات مادی آنان خـــلاصه نمی شود بلکه دایره شمول آن همه امــوری را که برای افراد جامعه تعب وسختی فراهم می کند ، در برمی گیرد . این توجه به مردم و رفع هم و غـــم آن ها تا آن جا مـــــورد عنایت حضرت رحـــمان قرار داشته که خـــداوند پیامبرش را به آن می ستـاید: « به یقین، رســــولى از خود شما به سویتان آمد که رنج هاى شما بر او سخت است و اصرار بر هدایت شما دارد و نسبت به مؤمنان، رئوف و مهربان است» (توبه آیه۱۲۸)
از پیامبر اکرم – (ص) درباره محبوب ترینِ بندگان نزد خداوند، سؤال شد، فرمـــودند: «محبوب ترین بندگان نزد خداوند، آن کسی است که سودش بیشتر به مردم برسد» .(اصول الکافی،ج ۳، ص ۲۳۹)
بااین مقدمه در ارتباط با ساخت وساز مرکز تجاری در میدان آزادگان چند نکته قابل بیان است:
۱) مسئولان محترمی، براساس ادله هایی که مطرح
می کنند ، مجموعه ی تحت مدیریت خود را مالک عرصه ای می دانند که قرار است در آن مرکزتجاری ایجاد کنند. این سطور در مقام رد یا تأیید ادعاهای آنان به رشته تحریر در نیامده است؛ چه این که مراجع ذیصلاح از جمله دستگاه قضایی باید در این زمینه اعلام نظر قطعی کنند. با فرض ذی حق بودن آن ها ، آن چه به اجمال باید گفته شود این است که اعمال این حق یعنی شرط تخریب ساختمان موجود در ازای ایجاد عمارتی جدید که تراکم و درهم تنیدگی خودروها در مــــدخل شهر را مضاعف می کند_ آن هم توسط کسانی که مردم ازآنان انتظارات بالایی دارند _ هم در کوتاه مدت و هم در بلند مـــدت با مصالح شهر ناهمخوان است. لذا شایسته است آنان برای کمک به خلق خدا و بسترسازی شهری مطلوب تر، از انتفاع مجمــوعه ی تحت مدیریت خود عبورکنند تا رضایت خداوند را حاصل کنند . چراکه به قول سعدی:کسی نیک بیند به هر دو سرای/که نیکی رساند به خلق خدای/خدا را بر آن بنده بخشایش است/که خلق از وجودش در آسایش است»
۲) می دانیم که در آموزه های دیــنی تضییع حق، چه فردی و چه اجتماعی ممنوع ومردود است با این پیش فرض است که برخی معتقدند اگر اشخاص حقیقی (کسبه) یا حقوقی مالکیت جـــزئی یا کلی دارند، مدیریت شهری باید برای آزاد سازی این محل متناسب با ارزش ملک ، ما به ازائی به آنان واگذار یا با توافق ازآنان خریداری کند یا اگر واقعاً تأمین اعتبارخرید و راضی کردن همه آن ها میسور نیست اضطراراً فقط به میزان مالکیت افراد و در قسمتی که مزاحمت کمتری دارد بناایجاد کنند.
۳) همان طور که همگان واقفیم شهر، مجموعه ای متشـــــــکل از کالبد، فضا، مردم و رفتارهاست. مدیریت شهری باید به گونه ای ارتباط میــان این عناصر را برقرار کند و نظــم دهد که موجب رشد و تعالی شهرشود. این دستگاه در این راه زمانی موفق و مستحق تحسین خواهد بود که مقتضیات ، نیازها ومعضلات امروز وآینده ی شهر را عالمانه بشناسد و با این شناخت ، مناسب ترین تصمیم و راهبرد را برای سر و سامان دادن به ساختار شهر اتخاذ کند.
اما ظاهراً این رویکرد در شهرمان چندان مد نظر نیست؛ همین است که بسیاری از مـــردم از تصمیم آقایان مسئول برای ساخت وسازعمارتی بزرگ در میدان آزادگان ناخشنود هســتند و این ناخرسندی نقل هر محفل آنان است. مردم در این باره چه نقد، نظر و آرزویی دارند؟یک کلام به صدکلام: می گویند: « از راه بندان ملولم و میدانم آرزوست»
حاصل کلام باید بپذیریم که مردم با نگاه به بازشدن گره ها و دلپذیرتر شـــدن سیمای کلی دیار خــود به ارزیابی عملکرد مقامات ارشـــــد شهرستان و مدیریت شهری می پردازند . انشاء ا…مسئولان محترم با درک این مهم و با نیت خدمت به بندگان خدا از تصمیم خود مبنی برساخت بنایی بزرگ در شلوغ ترین نقطه شهرمان منصرف شده با آینده نگری و لحاظ کردن منافع عمومی، خیر دنیا وآخرت و دعای مردم مؤمن را برای خود بخرند.

انتهای پیام/

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.